Μιλώ μιλώ, μιλώ σου με τα μάτια μου Κι αυτό νομίζω φτάνει Κι αυτό νομίζω φτάνει να καταλάβεις η καρδιά μου σε ποιά μεριά σε βάνει Τον τόπο που ‘χω, τον τόπο που ΄χω στην καρδία μου για σένα φυλαμένο Είναι μπαχτσές που μήτε ΄γω καμιά φορά δεν μπαίνω Φωτιά θα βάλω φωτιά θα βάλω να καώ και ύστερα θέλω να ΄ρθεις Κι ύστερα θέλω να ΄ρθεις τη στάχτη με τα χέρια σου το σ’αγαπώ να γράψεις Τη βλέπω, τη βλέπω και παραμιλώ μιλάει μιλάει και τα χάνω Αχ η δικιά μου να ΄τανε, αχ η δικιά μου να ΄τανε την προσευχή μου κάνω Ωχ την παντέρμη, ω την παντέρμη την βραδιά και πώς θα την περάσω? Και πώς θα την περάσω που πάλι με τα μάτια μου μόνο μόνο θα σ΄αγκαλιάσω Ωπα παράξενε μου έρωτα, σεβντά μου πεισματάρη να κάτεχα, να κάτεχα η αγάπη μας ίντα τροπή θα πάρει Δεν σταματάω να σ΄αγαπώ φως μου κακό δεν κάνω φως μου κακό δεν κάνω και όσο μ΄αρνείσαι θα πονάω για ΄σένα παραπάνω Κάθε βραδιά στο όνειρο μου σε περιμένω να ΄ρθεις σε περιμένω να ΄ρθεις μα σαν θα φύγεις από αυτό γίνεται εφιάλτης Φεύγει, φεύγει… φεύγει μου η σκέψη τσι βραδιές και μου χαλάει τον ύπνο Και όπου κι αν ψάξω να την βρω στις αγκάλες σου την βρήχνω Όπου και να πάει, όπου και να πάει η σκέψη μου σε σένα σε σένα καταλαγιάζει Αφού την γνώμη τσι καρδιάς ο χρόνος δεν αλλάζει Ξάπλωνε, ξάπλωνε κόρη του σεβντά τσι ώρες που θα σου λείπω Κι εγώ, κι εγώ θα γίνομαι όνειρο μεσ΄στο γλυκό σου ύπνο Απόψε θα ΄ρθω να γενώ κερά μου απόψε θα ΄ρθω να γενώ κρυφά το όνειρο σου Κρυφά το όνειρο σου γι΄αυτό μωρό μου γι΄αυτό μωρό μου από νωρίς στον ύπνο παραδώσου Απόψε θα ΄ρθω να γενώ όπως και κάθε βράδυ του ονείρου σου η παρηγοριά και του κορμιού σου χάδι