Κάποτε ένας άνθρωπος ταξίδευε και μπήκε τυχαία στον παράδεισο.
Σύμφωνα με την ινδική αντίληψη του παραδείσου,υπάρχουν δέντρα που εκπληρώνουν ευχές.
Εσύ το μόνο που κάνεις είναι να καθίσεις κάτω από ένα τέτοιο δέντρο και να επιθυμίσεις κάτι, κι αυτό αμέσως γίνεται.
Δεν μεσολαβεί κενό ανάμεσα στην επιθυμία και την εκπλήρωση της.
Ο άνθρωπος κουρασμένος αποκοιμήθηκε κάτω από το δέντρο των ευχών.
Οταν ξύπνησε, ένιωσε πολύ πεινασμένος και είπε «Πώς πεινάω! Αχ και να έβρισκα λίγο φαγητό!»
Αμέσως από το πουθενά, το φαγητό φάνηκε να πετάει στον αέρα.Πολύ νόστιμο φαγητό.
Πεινούσε τόσο πολύ, που δεν έδωσε προσοχή από που ερχόταν το φαγητό.
Οταν πεινάς δε το φιλοσοφείς. Ενιωθε ικανοποιημένος.
Μια άλλη σκέψη γεννήθηκε μέσα του. «Ας είχα κάτι να πιω….»
Αμέσως εμφανίστηκε ένα θαυμάσιο κρασί.
Πίνοντας ήρεμα το κρασί ,στη σκιά του δέντρου,άρχισε να αναρωτιέται.
«Μα τι γίνεται; Τι συμβαίνει; Ονειρεύομαι ή μήπως υπάρχουν φαντάσματα γύρω μου και παίζουν παιχνίδια;»
Και τότε εμφανίστηκαν τα φαντάσματα.
Και ήταν άγρια, τρομερά. Αρχισε να τρέμει και του γεννήθηκε η σκέψη
«Τώρα θα με σκοτώσουν»
Και τον σκότωσαν.
ΕΠΙΛΟΓΟΣ
Το δέντρο που πραγματοποιεί τις ευχές είναι ο νους.
Οτι και να σκεφτείς αργά ή γρήγορα εκπληρώνεται.
Πολλές φορές μεσολαβεί μεγάλο χρονικό διάστημα στην επιθυμία και την πραγματοποίησή της, που την έχεις ξεχάσει εντελώς.
Ετσι δεν μπορείς να το συνδέσεις με την πηγή.
Αν παρατηρήσεις βαθιά, θα ανακαλύψεις πως όλες οι σκέψεις σου δημιουργούν εσένα και τη ζωή σου.
Αυτές δημιουργούν την κόλαση και το παράδεισό σου.
Κανείς δε σε βασανίζει, εκτός από τον εαυτό σου.
Μόλις το κατανοήσεις αυτό, τα πράγματα αρχίζουν να αλλάζουν.
Τότε μπορείς να τα αντιστρέψεις….μπορείς να κάνεις την
κόλαση……. ΠΑΡΑΔΕΙΣΟ
Ο Σαράχα, ο ιδρυτής της Τάντρα, ήταν γιος ενός πολύ μορφωμένου βραχμάνου που ανήκε στην αυλή του βασιλιά Μαχαπάλα. Ο βασιλιάς ήταν πρόθυμος να δώσει την κόρη του στον Σαράχα, ο Σαράχα όμως ήθελε να απαρνηθεί τα πάντα -ήθελε να γίνει σαννυάσιν.
Ο βασιλιάς προσπάθησε να τον πείσει -ο Σαράχα ήταν πολύ όμορφος και ήταν πολύ ευφυής και πολύ εμφανίσιμος άντρας. Επέμενε όμως εκείνος και χρειάστηκε να του δώσει την άδεια -ο Σαράχα έγινε μαθητής του Σρι Κίρτι. Το πρώτο πράγμα που του είπε ο Σρι Κίρτι ήταν: ΄΄Ξέχασε όλες σου τις Βέδες και όλη σου τη μόρφωση και όλες αυτές τις ανοησίες.΄΄ Ηταν δύσκολο, αλλά ήταν πρόθυμος να ριψοκινδυνεύσει τα πάντα. Πέρασαν χρόνια και σιγά-σιγά διέγραψε όλα όσα είχε μάθει. Εγινε μεγάλος διαλογιστής.
Μια μέρα, ο Σαράχα έκανε διαλογισμό και είδε ξαφνικά ένα όραμα -ότι υπήρχε μια γυναίκα στη πλατεία της αγοράς η οποία επρόκειτο να γίνει ο πραγματικός του δάσκαλος. Πήγε στην αγορά. Είδε εκείνη την γυναίκα, νεαρή γυναίκα, πολύ ζωντανή, ακτινοβολώντας ζωή, που έκοβε ένα ξύλο για βέλος, κοιτώντας ούτε δεξιά ούτε αριστερά, αλλά εντελώς απορροφημένη στην κατασκευή του βέλους. Αισθάνθηκε εκείνος αμέσως κάτι το εξαιρετικό από την παρουσία της, κάτι που δεν το είχε συναντήσει ποτέ. Κάτι τόσο δροσερό και κάτι προερχόμενο από την ίδια την πηγή. Μόλις ετοίμασε το βέλος η γυναίκα, κλείνοντας το ένα μάτι και ανοίγοντας το άλλο, πήρε τη στάση της σκόπευσης κάποιου αόρατου στόχου... Και κάτι συνέβη, κάτι σαν ένα είδος βαθιάς επικοινωνίας.
Ο Σαράχα δεν είχε αισθανθεί ποτέ προηγουμένως έτσι. Εκείνη τη στιγμή, κατάλαβε την πνευματική σημασία αυτού που έκανε εκείνη. Χωρίς να κοιτάει αριστερά, χωρίς να κοιτάει δεξιά -κοιτώντας ακριβώς στη μέση. Για πρώτη φορά κατάλαβε τι εννοεί ο Βούδας λέγοντας να είναι κανείς στη μέση: να αποφεύγει τον άξονα. Μπορείς να πας από τα αριστερά προς τα δεξιά, από τα δεξιά προς τα αριστερά θα είσαι όμως σαν το εκκρεμές που κινείται. Να είσαι στη μέση σημαίνει ότι το εκκρεμές κρέμεται απλώς εκεί, ούτε προς τα δεξιά ούτε προς τα αριστερά. Τότε σταματά το ρολόι, τότε σταματά ο κόσμος. Τότε δεν υπάρχει πια ο χρόνος... υπάρχει η κατάσταση του μη-χρόνου. Το είχε ακούσει πολλές φορές να το λέει ο Σρι Κίρτι΄ το είχε διαβάσει, το είχε σκεφτεί, συλλογιστεί΄ είχε επιχειρηματολογήσει προς άλλους σχετικά με τούτο, ότι το σωστό πράγμα είναι να βρίσκεσαι στη μέση. Για πρώτη φορά το είχε δει σε κάποια πράξη: η γυναίκα δεν κοιτούσε δεξιά και δεν κοιτούσε αριστερά... κοιτούσε ακριβώς στη μέση, ήταν εστιασμένη στη μέση.
Η μέση είναι το σημείο από όπου συμβαίνει η υπέρβαση. Σκέψου το αυτό, συλλογίσου το, παρατήρησέ το στη ζωή.
