Ο Νους είναι ένας Φαύλος Κύκλος - Alan Watts - Ελληνικοί Υπότιτλοι/Greek Subs

Μπορείς να επιτρέψεις στο μυαλό σου να είναι ήσυχο;
Δεν είναι δύσκολο; Επειδή ο νους μοιάζει με ένα πιθηκάκι.
Χοροπηδάει πάνω κάτω και φλυαρεί όλη την ώρα.
Από τη στιγμή που μάθεις να σκέφτεσαι δεν μπορείς να σταματήσεις.
- Άλαν Γουότς

------
Οι ελληνικοί υπότιτλοι ενεργοποιούνται αυτόματα. Αν δεν εμφανίζονται πατήστε στο εικονίδιο με το "γρανάζι" και επιλέξτε " Ελληνικά " . Αν παρακολουθείτε από tablet ή κινητό πατήστε στο εικονίδιο με τις τρεις τελίτσες και επιλέξτε τους.


Original Title : Alan Watts - The Mind is a Vicious Circle // Life Lesson Motivational Video
Original Source Credits:
YouTube Channel : https://www.youtube.com/channel/UCOyj...
YouTube Video : https://www.youtube.com/watch?v=NjhkT...
Thumbnail Photo : https://www.pexels.com/photo/blue-bub...

Translation & Subtitles by TheBotanist
All Αudio and/or Video belong to their respective owners.

βλέπουμε μόνο ο,τι κατανοούμε

Το βάρος των τερμιτών «διότι βλέπουμε μόνο ό,τι κατανοούμε».

Τα στρατηγικά μοντέλα αν και εφαρμόζονται σ’ ένα τεχνικό επίπεδο προέρχονται από νοητικά σχήματα που ανήκουν στο γνωστικό επίπεδο. Εκείνα εκ φύσης πιο βαθιά είναι γενικότερα και πολυμορφικά. Αυτό, όμως, δεν σημαίνει αναγκαστικά ότι δεν είναι κατανοητά σ’ ένα ευρύ κοινό. Πολύ συχνά ο γενικός τρόπος σκέψης βασίζεται σε απλοϊκά μοντέλα που καλύπτουν τη κανονική ζωή, εκείνη που δεν περιέχει ακραία στοιχεία, δηλαδή πραγματικά και αναπόφευκτα προβλήματα για τα συγκεκριμένα μοντέλα.

f(x) = 1/x

"What the human being is best at doing is interpreting all new information so that their prior conclusions remain intact." – Warren Buffett

Οι άνθρωποι τρελαίνονται για ταμπέλες. Έχουν αυτή την εγκεφαλική διεργασία, που προφανώς εξυπηρετεί εξελικτικούς μηχανισμούς επιβίωσης, να προσπαθούν μέσα στο μικρότερο χρονικό διάστημα να έχουν σχηματίσει την καλύτερη δυνατή εικόνα για τα μούτρα του άλλου. Μπαίνουν έτσι στην απλοϊκότητα της διεργασίας όπου πασχίζουν να κατατάξουν 85 δισεκατομμύρια νευρώνες μέσα σε τέσσερεις – πέντε χαρακτηρισμούς και ταμπέλες που έχει επινοήσει ο ίδιος ο άνθρωπος, όσο πιο γρήγορα μπορούν και κάνοντας τις ανάλογες εκπτώσεις. Στην πολιτική, στη δουλειά, στις παρέες, στις πνευματικές αναζητήσεις, στις σεξουαλικές προτιμήσεις και στη δημιουργικότητα, θα έρθει ο άσχετος Χ από το πουθενά για να σε εντάξει στο αυστηρό ιδεολογικό πλαίσιο του μικρόκοσμου των δικών του 85 δισεκατομμυρίων νευρώνων.

Τις έχω δει τις παγίδες που κρύβονται πίσω από αυτή την, φυσική κατά τ’ άλλα, ανθρώπινη εγκεφαλική διεργασία, και έτσι προτιμώ την δυσκολία που κρύβεται πίσω από την χρονοβόρα και πολυσύνθετη αποδόμηση όσων περισσότερο λεπτομερειών γίνεται. Και βέβαια δεν ξεμπερδεύω ποτέ. Κάθομαι και σκαλίζω μυαλά, βγάζω συμπεράσματα που μετά αναθεωρώ, για να καταλήξω σε μία ακόμα πιο πλήρη εικόνα που μετά φυσικά πάλι αναθεωρώ κ.ο.κ. Η εικόνα που σχηματίζω για τους άλλους μοιάζει περισσότερο με τη συνάρτηση f(x) = 1/x. Είτε στα αρνητικά, είτε στα θετικά, δεν αγγίζω ποτέ τους ιδεατούς άξονες σκέψης και συναισθημάτων του άλλου. Απλά τα προσεγγίζω όσο πιο καλά μπορώ, γνωρίζοντας την ανθρώπινη αδυναμία μου της πλήρους κατανόησής τους και ενδεχομένως γνωρίζοντας τελικά πολλά περισσότερα για τον μικρόκοσμο του άλλου.

Το όλο πράγμα όμως δεν πήγαινε σ τα δικά μου μυαλά, αλλά περισσότερο για να εκφράσω την απορία μου για τη σιγουριά των πάντων για τα πάντα. Πόσο μάλλον για τη σιγουριά και τους χαρακτηρισμούς απέναντι σε άγνωστους ή ανθρώπους από τους οποίους έχεις δει μόνο το 0,01% του κόσμου τους. Κάπου μέσα σε αυτή τη σιγουριά κρύβεται συνήθως και η υπεροψία. Και κάπου εκεί παίζουν παιχνίδι η βεβαιότητα και η ισχυρογνωμοσύνη που έχουν θωρακίσει πλέον όλα τα βλέμματα. Κάπως έτσι βγαίνουν τα βιαστικά συμπεράσματα, λαμβάνονται οι βιαστικές αποφάσεις και τελικά η καθημερινότητα καταλήγει μία συνεχής διαμάχη με κάτι αόριστες ιδέες και ανύπαρκτα φαντάσματα. Κάπως έτσι περνάνε και τα χρόνια, αλλά αυτό είναι άλλη συζήτηση.

πηγη

Σκέψη και υλοποίηση

Το να σκέφτεσαι αυτό που θέλεις να σκέφτεσαι σημαίνει ότι σκέφτεσαι ΑΛΗΘΙΝΑ, αυθεντικά, άσχετα από τα φαινόμενα.
Κάθε άνθρωπος έχει τη φυσική και έμφυτη δύναμη να σκέφτεται αυτό που θέλει να σκέφτεται, αλλά απαιτείται πολύ περισσότερη προσπάθεια για να γίνει αυτό, από όση χρειάζεται για να σκεφτεί τις σκέψεις που υποβάλλονται από τα φαινόμενα. Το να σκέφτεται κανείς σύμφωνα με τα φαινόμενα είναι εύκολο. Το να σκέφτεται αυθεντικά, άσχετα με τα φαινόμενα, απαιτεί κόπο και απαιτεί την κατανάλωση μεγαλύτερης δύναμης από κάθε άλλο έργο που ο άνθρωπος καλείται να επιτελέσει.
Δεν υπάρχει πιο ενεργοβόρα διαδικασία, από αυτήν της συνεχούς και αυθεντικής σκέψης. Είναι το πιο επίπονο έργο στον κόσμο, Αυτό ισχύει ιδιαιτέρως όταν η αλήθεια είναι αντίθετη με τα φαινόμενα. Κάθε φαινόμενο στον ορατό κόσμο τείνει να δημιουργεί μια αντίστοιχη μορφή στο νου που το παρατηρεί, και αυτό μπορεί να εμποδιστεί μόνο από τη διατήρηση της σκέψης της ΑΛΗΘΕΙΑΣ.
Αν κοιτάξει κανείς το φαινόμενο της ασθένειας, θα δημιουργήσει τη μορφή της ασθένειας στον δικό του νου και τελικά στο σώμα του, εκτός αν διατηρήσει τη σκέψη της αλήθειας, η οποία είναι ότι δεν υπάρχει ασθένεια, είναι μόνο ένα φαινόμενο, και η πραγματικότητα είναι η υγεία.
Αν εξετάσει κανείς το φαινόμενο της φτώχειας, θα δημιουργήσει αντίστοιχες μορφές στον δικό του νου, εκτός αν διατηρήσει την αλήθεια ότι δεν υπάρχει φτώχεια, υπάρχει μόνο αφθονία.
Το να σκέφτεται κανείς την υγεία όταν περιβάλλεται από την παρουσία ασθένειας, ή να σκέφτεται τα πλούτη όταν βρίσκεται εν μέσω φαινομενικής φτώχειας, απαιτεί δύναμη , αλλά όποιος αποκτήσει αυτή τη δύναμη θα γίνει ΚΥΡΙΑΡΧΟΣ ΝΟΥΣ. Θα μπορεί να επιβληθεί στη μοίρα. Θα μπορεί να έχει ότι επιθυμεί.
Αυτή η δύναμη μπορεί να κατακτηθεί μόνο αν αντιληφθεί κανείς το βασικό γεγονός που κρύβεται πίσω από τα φαινόμενα, κι αυτό το γεγονός είναι ότι υπάρχει μία Νοητική Ύλη, μέσω της οποίας και από την οποία δημιουργούνται τα πάντα.
Έπειτα πρέπει να συλλάβουμε την αλήθεια ότι κάθε σκέψη που παραμένει σε αυτή την ύλη γίνεται μορφή και ότι ο άνθρωπος μπορεί να εντυπώσει τις σκέψεις του πάνω της ώστε να τις κάνει να πάρουν μορφή και να γίνουν ορατά πράγματα.
Όταν το συνειδητοποιήσουμε αυτό, θα χάσουμε κάθε αμφιβολία και φόβο, επειδή γνωρίζουμε ότι μπορούμε να δημιουργήσουμε ότι θέλουμε, μπορούμε να αποκτήσουμε ότι λαχταράμε και μπορούμε να γίνουμε ότι επιθυμούμε.

(“Η επιστήμη της αφθονίας”, Wallace D. Wattles, εκδ. Έσοπτρον, 2006, (πρώτη έκδοση 1910), σελ. 33-34)

ΕΝΑ ΜΥΝΗΜΑ

"Δεν βρίσκομαι εδώ για να σε κάνω να καταλάβεις εμένα, βρίσκομαι εδώ για να σε βοηθήσω να καταλάβεις τον εαυτό σου. Πρέπει να παρατηρείς τις δικές σου πράξεις, τις σχέσεις σου, τις διαθέσεις σου, πιο προσεκτικά: πώς είσαι όταν είσαι μόνος, πώς είσαι όταν είσαι με ανθρώπους, πώς συμπεριφέρεσαι, πώς αντιδράς, αν οι αντιδράσεις σου προέρχονται από το παρελθόν, από στερεότυπα μοντέλα σκέψης ή είσαι αυθόρμητος, υπεύθυνος. Παρατήρησέ τα όλα αυτά τα πράγματα, συνέχισε να παρατηρείς τον δικό σου νου, την καρδιά σου. Αυτό χρειάζεται να καταλάβεις, αυτό είναι το βιβλίο που πρέπει να ανοίξεις. Εσύ είσαι το κλειστό βιβλίο."

Ο νους και ο διαλογισμός δεν μπορούν να συμβιώσουν. Κανένας δεν μπορεί να τους έχει ταυτόχρονα. Μπορείτε να έχετε ή τον νου, ή τον διαλογισμό, γιατί ο νους είναι
συλλογισμός, ενώ ο διαλογισμός είναι σιωπή. Νους σημαίνει περιπλάνηση και αναζήτηση εξόδου μες το σκοτάδι. Ο διαλογισμός βλέπει πολύ μακριά και δεν υπάρχει θέμα αναζήτησης, αφού ξέρει που είναι η έξοδος.
Όσσο

Έτσι όπως ο νους δεν γνωρίζει την ηρεμία, ακριβώς έτσι η ουσία του ανθρώπου δεν γνωρίζει την ένταση, το πάθος, την αμφιβολία. Και το πρόβλημα δεν είναι στο να θεραπεύεις τον νου, αλλά στο να μετατοπίζεις την ενέργειά σου από τον νου προς την ουσία σου. Και αυτή την μετατόπιση μπορείς να την κάνεις μόνο με την βοήθεια του διαλογισμού.
Όσσο

Ο διαλογισμός είναι μια ακόμη άγνωστη χειρουργική μέθοδος που εκτέμνει από μέσα σας όλο αυτό που δεν είναι δικό σας, αλλά εισήλθε απ' έξω , ενώ διατηρεί μόνο αυτό που είναι η αληθινή ουσία σας.
Όσσο

Η τέχνη του διαλογισμού είναι η τέχνη για να θυμηθείς ποιος είσαι.
Η επιβεβαίωση ότι βρίσκεστε στο σωστό δρόμο θα 'ρθει όταν θα αντιληφθείτε πως μειώνεται η ένταση, γίνεστε πολύ πιο ήρεμοι, πιο ατάραχοι, ανακαλύπτετε την ομορφιά εκεί που ποτέ πριν δεν την είχατε αναγνωρίσει.
Τα πιο ασήμαντα πράγματα θα αποκτήσουν για σας μεγάλη σημασία. Όλος ο κόσμος θα γίνει όλο και πιο μυστήριος, σταδιακά θα χάσετε το ενδιαφέρον σας για τις περιττές πληροφορίες, θα γίνετε πολύ πιο αθώοι και αγνοί σαν παιδιά που κυνηγούν μια πεταλούδα. Θα νιώσετε πως η ζωή δεν είναι πρόβλημα, αλλά δώρο, ευδαιμονία, ευλογία, μυστήριο.
Όσσο

Σκέψη

Ο νους είναι μέσα σου. Στην πραγματικότητα όμως, είναι μια προβολή της κοινωνίας μέσα σου. Δεν είναι δικός σου.
Κανένα παιδί δεν γεννιέται με νου. Γεννιέται με εγκέφαλο. Ο εγκέφαλος είναι ο μηχανισμός. Ο νους είναι η ιδεολογία. Ο νους τροφοδοτείται από την κοινωνία. Κάθε κοινωνία δημιουργεί ένα νου σύμφωνα με τις συνθήκες της. Να γιατί υπάρχουν τόσα πολλά είδη νου στον κόσμο.
Ο ινδουιστικός νους είναι διαφορετικός από το χριστιανικό νου και ο κομμουνιστικός νους είναι διαφορετικός από το βουδιστικό νου. Δημιουργείται, όμως, στον άνθρωπο η ότι ο νους είναι δικός του κι έτσι αρχίζει να ενεργεί σύμφωνα με τους κανόνες της κοινωνίας, να ακολουθεί την κοινωνία, αλλά να αισθάνεται ότι λειτουργεί από μόνος του.
Αυτό είναι πολύ πονηρό κόλπο.


Το να έχει κανείς το δικό του νου, είναι το σημαντικότερο πράγμα στον κόσμο. Αλλά, καμιά κοινωνία δεν το επιτρέπει. Κάθε κοινωνία σε κρατάει σε άγνοια, κάθε κοινωνία, ιδιαίτερα οι ισχυρές είτε χρηματικά είτε πολιτικά είτε θρησκευτικά είτε μορφωτικά, οι με οποιονδήποτε τρόπο ισχυροί δεν θέλουν να έχουν οι άνθρωποι το δικό τους νου.
Είναι επικίνδυνο για τα συμφέροντα τους. Δεν θέλουν ανθρώπους αλλά πρόβατα. Δεν θέλουν άτομα αλλά πλήθη, που πάντα χρειάζονται να τα οδηγούν, που πάντα έχουν ανάγκη να τους λένε τι να κάνουν και τι να μην κάνουν, που δεν έχουν δικό τους νου, δικές τους απόψεις, δική τους συνείδηση, που είναι πάντα εξαρτημένοι.

Η απόκλιση είναι επικίνδυνη για τις σάπιες κοινωνίες. Και -ιδιαίτερα στη Δύση-, που δεν υπήρχε ποτέ η ιδέα της φώτισης, είναι χειρότερα, γιατί η φώτιση σημαίνει απλώς να νηερ βαίνεις το νου. Και, υπερβαίνοντας το νου, θα είσαι ο εαυτός σου. Η Δύση ποτέ δεν καλλιέργησε την ιδέα της φώτισης. Αυτή η ιδέα είναι εναντίον της κοινωνίας, εναντίον της θρησκείας. Ποτέ δεν τους απασχόλησε.
"Σκέψου για" την αλήθεια. Αυτό επιτρέπεται. Να γιατί η δυτική φιλοσοφία έχει φτάσει σε μεγάλα ύψη και βάθη, αλλά πάντα "σκέφτεσαι για" την αλήθεια. Είναι σαν να σκέφτεται ένας τρελός για τη λογική ή ένας τυφλός να σκέφτεται για το φως. Όσο κι αν ο τυφλός προσπαθήσει να σκεφτεί για το φως, μπορεί να δημιουργήσει μια
σπουδαία θεωρία, που να εξηγεί τι είναι το φως, όμως αυτή δεν θα μοιάζει καθόλου με το φως. Για το φως χρειάζεσαι μάτια.
Δεν μπορείς να σκεφτείς για την αλήθεια, γιατί η σκέψη γίνεται από το μυαλό σου, που είναι γεμάτο ψέματα. Τίποτε άλλο από ψέματα. Πώς μπορείς να σκεφτείς για την αλήθεια; Η αλήθεια μπορεί να αποκαλυφθεί, μόνο όταν παραμερίσεις το μυαλό.

Έτσι λοιπόν, η παρατήρηση είναι το κλειδί του διαλογισμού. Παρατήρησε το νου σου. Μην κάνεις τίποτα. Μην επαναλαμβάνεις κάποιο μάντρα. Μην επαναλαμβάνεις το όνομα του Θεού. Απλώς παρατήρησε τι κάνει ο νους. Μην τον ενοχλείς, μην τον εμποδίζεις, μην τον πιέζεις.

Η Αλήθεια σου και ο Παράδεισος σου

Αν δεν την ανακαλύψεις εσύ ο ίδιος
δεν γίνεται ποτέ αλήθεια για σένα...
Αν δανειστείς την αλήθεια ενός άλλου,
μ'αυτό το δανεισμό δεν είναι πια αλήθεια...
Έχει γίνει ψέμα...


Το σκοτάδι δεν υπάρχει, είναι απλά η απουσία φωτός...


Να θυμάσαι πως, κάθε στιγμή, μπορείς να διαλεξεις να βρίσκεσαι στην αλήθεια σου ή στο ψέμα σου.



Να θυμάσαι πως, κάθε στιγμή, μπορείς να διαλεξεις να βρίσκεσαι στον παράδεισο ή στην κόλαση. Αν δεν εισαι συνειδητός, είσαι στην κόλαση. Η επιλογή ειναι δικη σου. Oταν εισαι συνειδητός, εισαι στον παραδεισο. Μεινε ξύπνιος, μείνε άγρυπνος, μείνε συνειδητός. Και παλι,απο σενα εξαρταται.


Η κολαση και ο παραδεισος ειναι μεσα σου. Κι οι δυο πυλες ειναι μεσα σου .Οταν φερεσαι ασυνειδητα να την η πυλη της κόλασης. Όταν εισαι αγρυπνος και συνειδητός, να τη η πυλη του παραδείσου. Το μυαλο ειναι η κόλαση - το μυαλο ειναι ο παράδεισος. Και το μυαλο εχει την ικανοτητα να γινει οποιοδηποτε απο τα δυο. Οι ανθρωποι ,ομως εξακολουθουν να πιστευουν πως τα παντα ειναι καπου αλλου,εξω απο τον εαυτο τους..
Ο παραδεισος και η κολαση δεν βρισκονται στο τελος της ζωής - βρίσκονται στο εδω και στο τωρα.
Η πύλη ανοίγει καθε στιγμή, μπορείς να περάσεις, απ'τον παραδεισο στην κολαση και απο την κολαση στον παραδεισο...

13. Αφήνοντας τις γνώσεις

Αφήνοντας τις γνώσεις

Το τρομερό όραμα τού Ναρόπα

Η αλήθεια αποτελεί τη δική σου εμπειρία, το δικό σου όραμα. Ακόμη κι αν έχω δει την αλήθεια και στην πω, μόλις στην πω, θα γίνει ψέμα για σένα, όχι αλήθεια. Για μένα επρόκειτο για αλήθεια, για μένα ήρθε μέσω των δικών μου ματιών. Ηταν το δικό μου όραμα. Για σένα, δεν θα είναι δικό σου το όραμα, θα είναι ένα πράγμα δανεισμένο. Θα είναι κάποιο πιστεύω, θα είναι γνώσεις, όχι γνώση. Κι αν αρχίσεις να το πιστεύεις, θα πιστεύεις ένα ψέμα.

Να το θυμάσαι τώρα. Ακόμη κι η αλήθεια γίνεται ψέμα αν μπει μέσα στην ύπαρξή σου από τη λάθος πόρτα. Η αλήθεια πρέπει να μπει από την εξώπορτα, από τα μάτια. Η αλήθεια αποτελεί όραμα. Πρέπει κανείς να το δει.

Ο Nαρόπα ήταν ένας σπουδαίος λόγιος, ένας σπουδαίος πουντίτ, με δέκα χιλιάδες δικούς του μαθητές. Μια μέρα καθόταν περιτριγυρισμένος από χιλιάδες ιερές γραφές, αρχαίες, πολύ αρχαίες, σπάνιες. Ξαφνικά αποκοιμήθηκε, θα πρέπει να ήταν κουρασμένος, και είδε ένα όραμα.

Είδε μια πάρα πολύ μεγάλη σε ηλικία, άσχημη, απαίσια γυναίκα, μια μέγαιρα. Η ασχήμια της ήταν τέτοια που άρχισε να τρέμει στον ύπνο του. Ηταν τόσο αηδιαστική που ήθελε να αποδράσει, αλλά πού να αποδράσει, πού να πάει;

Τον είχε πιάσει, σαν να τον είχε υπνωτίσει η γριά μέγαιρα. Τα μάτια της ήταν σαν μαγνήτες.

΄΄Τι μελετάς;΄΄ ρώτησε η γριά γυναίκα.

Είπε ΄΄ Φιλοσοφία, θρησκεία, επιστημολογία, γλώσσα, γραμματική, λογική΄΄.

Η γριά γυναίκα ρώτησε ξανά, ΄΄ Τα καταλαβαίνεις;΄΄

O Ναρόπα είπε ΄΄ Βέβαια… Ναι, τα καταλαβαίνω.΄΄

Η γυναίκα ρώτησε ξανά, ΄΄ Καταλαβαίνεις τη λέξη ή το νόημα;΄΄

Χιλιάδες ερωτήσεων είχαν γίνει στον Ναρόπα στη ζωή του, χιλιάδες μαθητών πάντα ρωτούσαν, αναζητούσαν, αλλά κανένας δεν είχε ρωτήσει αυτό: αν καταλαβαίνει τη λέξη ή το νόημα. Και της γυναίκας τα μάτια ήταν τόσο διαπεραστικά, εκείνα τα μάτια πήγαιναν στο βαθύτερο σημείο του είναι του, και ήταν αδύνατον να πει ψέμματα. Σε οποιονδήποτε άλλον θα έλεγε, ΄΄ Βέβαια και καταλαβαίνω το νόημα΄΄, αλλά σε αυτή τη γυναίκα, σε αυτή τη γυναίκα με την τρομερή εμφάνιση, έπρεπε να πει την αλήθεια. Είπε ΄΄ Καταλαβαίνω τις λέξεις΄΄.

Η γυναίκα ήταν πολύ χαρούμενη. Αρχισε να χορεύει και να γελά, και η ασχήμια της μεταμορφώθηκε΄ μια φίνα ομορφιά άρχισε να βγαίνει μέσα από το είναι της. Σκεφτόταν εκείνος, ΄΄ Την έκανα τόσο ευτυχισμένη. Γιατί να μην την κάνω λίγο περισσότερο ευτυχισμένη;΄΄ Ο Ναρόπα είπε τότε, ΄΄ Και ναι, καταλαβαίνω και το νόημα επίσης΄΄.

Η γυναίκα σταμάτησε να γελά, σταμάτησε να χορεύει. Αρχισε να κλαίει και να κλαίει με αναφιλητά και όλη η ασχήμια της επέστρεψε, χίλιες φορές περισσότερο. Ο Ναρόπα είπε, ΄΄ Γιατί σπαράζεις και κλαις; Και γιατί γελούσες και χόρευες πριν;΄΄

Η γυναίκα είπε, ΄΄ Ημουν χαρούμενη γιατί ένας σπουδαίος λόγιος όπως εσύ δεν είπε ψέματα. Αλλά τώρα κλαίω και σπαράζω γιατί μου είπες ψέματα. Ξέρω, και το ξέρεις κι εσύ, ότι δεν καταλαβαίνεις το νόημα΄΄.

Το όραμα εξαφανίστηκε και ο Ναρόπα μεταμορφώθηκε. Απέδρασε από το πανεπιστήμιο, δεν άγγιξε ποτέ ξανά ιερό κείμενο στη ζωή του. Εγινε τελείως αδαής, κατάλαβε΄ η γυναίκα δεν ήταν κανένας από έξω, ήταν απλώς μια προβολή. Ηταν το ίδιο το είναι του Ναρόπα, μέσα από τις γνώσεις, που είχε γίνει άσχημο. Μόνο τόση κατανόηση, ότι ΄΄Δεν καταλαβαίνω το νόημα,΄΄ και η ασχήμια μεταμορφώθηκε αμέσως σε ένα όμορφο φαινόμενο.

Αυτό το όραμα του Ναρόπα είναι πολύ σημαντικό. Αν δεν νιώσεις ότι οι γνώσεις είναι άχρηστες, δεν θα αναζητήσεις ποτέ τη σοφία. Θα κουβαλάς το κάλπικο νόμισμα νομίζοντας ότι είναι ο αληθινός θησαυρός. Χρειάζεται να συνειδητοποιήσεις ότι οι γνώσεις είναι ένα κάλπικο νόμισμα, δεν αποτελούν γνώση, δεν αποτελούν κατανόηση. Είναι το πολύ-πολύ διανοητικές΄ η λέξη έχει κατανοηθεί αλλά το νόημα χάθηκε.

Νους, Φόβος και Καρδιά

...Ο μόνος τρόπος να αποβάλεις οποιονδήποτε φόβο είναι να κινηθείς προς το πράγμα ακριβώς που φοβάσαι. Όταν έρχεται κάποιος σ' εμένα και λέει: "Φοβάμαι το σκοτάδι," τότε πάντα του προτείνω: "Πήγαινε και κάθισε μόνος σου, μέσα στη σκοτεινή νύχτα, έξω από την πόλη, κάτω από ένα δέντρο. Τρέμε, ίδρωνε, νιώσε ανήσυχος, αλλά μείνε εκεί!"
Πόση ώρα μπορείς να τρέμεις; Σιγά-σιγά τα πράγματα θα ησυχάσουν. Η καρδιά θα αρχίσει να χτυπά κανονικά... και ξαφνικά θα δεις ότι ούτε το σκοτάδι είναι τόσο τρομακτικό. Και σιγά-σιγά, θα αποκτήσεις επίγνωση της ομορφιάς του σκοταδιού, που μόνο το σκοτάδι μπορεί να την έχει: το βάθος, τη σιωπή, τη βελούδινη αίσθηση, την ακινησία, τη μουσική της σκοτεινής νύχτας, τα έντομα, την αρμονία. Και σιγά-σιγά, καθώς εξαφανίζεται ο φόβος, θα σου κάνει εντύπωση που το σκοτάδι δεν είναι και τόσο σκοτεινό. Έχει τη δική του φωτεινότητα.

Ο νους χρειάζεται μέλλον — κάθε είδους μέλλον. Πρέπει να γίνεις πλούσιος, πρέπει να γίνεις δυνατός, πρέπει να γίνεις όμορφος, πρέπει να γίνεις σοφός, πρέπει να γίνεις φωτισμένος. Όσο υπάρχει το να γίνεις, τόσο επιμένει ο νους. Και η επιμονή του νου είναι όλη σου η δυστυχία. Σε κρατάει σε ένταση. Σε κρατάει σε ανησυχία, σε αγωνία, σε ένα διαρκή φόβο ότι θα χάσεις το στόχο. Σε κρατάει άπληστο — ένας διαρκής πόθος για να φτάσεις στο στόχο. Και δεν έχει καμιά σημασία ποιος είναι ο στόχος -χρήμα ή Θεός, επιτυχία ή σαμάντι- δεν έχει καμία σημασία.

Ο Λάο Τσε λέει: "Αναζήτησε και θα χάσεις." Γιατί; "Αναζήτησε και θα χάσεις." Επειδή αυτό που αναζητάς βρίσκεται μέσα σου. Μπορεί να βρεθεί μόνο όταν σταματήσει κάθε αναζήτηση.
...

Τι είναι ο διαλογισμός;

Ο διαλογισμός είναι μια απλή μέθοδος
παρατήρησης του νου σου.
Χωρίς να παλεύεις με τον νου,
χωρίς ούτε να τον ελέγχεις,
παραμένοντας απλώς εκεί, παρατηρητής που δεν διαλέγει.
Ο,τι κι αν περνά απλώς το προσέχεις,
χωρίς προκατάληψη υπέρ ή κατά.
Δεν το χαρακτηρίζεις,
ότι δεν θά΄πρεπε αυτό να έρχεται στο νου μου,
ότι αυτή η σκέψη είναι άσχημη
και εκείνη η σκέψη είναι πολύ όμορφη και ενάρετη.
Πρέπει να μην κρίνεις,
πρέπει να μείνεις χωρίς κριτική,
γιατί τη στιγμή που κρίνεις, χάνεις το διαλογισμό.
Ταυτίζεσαι.
Γίνεσαι είτε φίλος είτε εχθρός.
Δημιουργείς σχέσεις.
Διαλογισμός σημαίνει
να μην συνάπτεις σχέσεις με την διαδικασία των σκέψεών σου,
καμιά απολύτως σχέση, ψύχραιμος, ήρεμος,
παρατηρόντας ό,τι περνά.
Και τότε συμβαίνει κάποιο θαύμα:
σιγά-σιγά βλέπει κανείς
ότι περνούν όλο και λιγότερες σκέψεις.
Οσο περισσότερο είσαι σε εγρήγορση, τόσο λιγότερες σκέψεις περνούν.
Οσο λιγότερο είσαι σε εγρήγορση τόσο περισσότερες σκέψεις περνούν.
Είναι σαν να εξαρτάται η κίνηση από την επίγνωσή σου.
Οταν έχεις πλήρη επίγνωση
έστω και για μια μόνο στιγμή, σταματούν όλες οι σκέψεις.
Υπάρχει αμέσως μια ξαφνική διακοπή.
Και ο δρόμος είναι άδειος, δεν υπάρχει κίνηση.
Εκείνη η στιγμή είναι διαλογισμός.

Σιγά-σιγά αυτές οι στιγμές έρχονται όλο και περισσότερο.
Τα κενά διαστήματα έρχονται πάλι και πάλι
και μένουν πιο πολύ.
Και αποκτάς την ικανότητα να μπαίνεις με ευκολία
στα κενά διαστήματα χωρίς προσπάθεια.
Είναι δροσιστκά, αναζωογονητικά,
και σου δίνουν την επίγνωση τού ποιος είσαι.
Οταν απελευθερώνεσαι από το νου, απελευθερώνεσαι
από κάθε ιδέα που έχεις για τον εαυτό σου.
Μπορείς τώρα να δεις ποιος είσαι χωρίς καμιά προκατάληψη.
Κι αν γνωρίσεις τον εαυτό σου
σημαίνει αυτό ότι γνωρίζεις όλα όσα αξίζει να γνωρίζεις.
Κι αν δεν πετύχεις την αυτογνωσία, δεν έχεις πετύχει τίποτα.
Μπορεί ένας άνθρωπος να γνωρίζει τα πάντα στον κόσμο,
αν όμως δεν γνωρίζει τον εαυτό του,
είναι τελείως αδαής,
είναι απλώς μια κινούμενη Εγκυκλοπαίδεια Μπριτάνικα.

Η ελευθερία χωρίς επίγνωση είναι απλώς μια κενή ιδέα.
Δεν περιέχει τίποτα.
Δεν μπορεί κανείς να είναι πραγματικά ελεύθερος αν δεν έχει επίγνωση,
γιατί το ασυνείδητό σου κυριαρχεί συνεχώς επάνω σου,
το ασυνείδητό σου κινεί συνεχώς τα νήματά σου.
Ισως να νομίζεις, ίσως να πιστεύεις ότι είσαι ελεύθερος,
αλλά δεν είσαι ελεύθερος,
είσαι απλώς θύμα κάποιων φυσικών δυνάμεων,
κάποιων τυφλών δυνάμεων.

Υπάρχουν λοιπόν δυο ανθρώπινοι τύποι. Η πλειοψηφία
ακολουθεί την παράδοση, την κοινωνία, το κράτος.
Οι ορθόδοξοι άνθρωποι, οι συμβατικοί,
οι κομφορμιστές, ακολουθούν το πλήθος,
δεν είναι ελεύθεροι.
Και μετά υπάρχουν μερικά εξεγερμένα πνεύματα,
περιθωριακοί, μποέμ, καλλιτέχνες,
ζωγράφοι, μουσικοί, ποιητές΄
νομίζουν ότι ζουν με ελευθερία,
απλώς όμως το νομίζουν.
Με την εξέγερση και μόνο
κατά τής παράδοσης δεν γίνεσαι ελεύθερος.
Εξακολουθείς να βρίσκεσαι κάτω από την κυριαρχία των φυσικών ενστίκτων.
Σε κυριεύει ο πόθος, η απληστία, οι φιλοδοξίες.
Και δεν είσαι κύριος αυτών των πραγμάτων,
είσαι σκλάβος. Λέω λοιπόν
ότι ελευθερία μπορεί να υπάρξει μόνο μέσω της επίγνωσης.
Αν δεν μετατρέψει κανείς την ασυνείδησία του
σε συνειδητότητα, δεν υπάρχει ελευθερία.

Και σε αυτό έχουν επιτύχει πολύ λίγοι μόνο άνθρωποι΄
ένας Ιησούς, ένας Λάο Τσου, ένας Ζαρατούστρας, ένας Βούδδας.
Λίγοι μόνο άνθρωποι,
που μπορούν να μετρηθούν στα δάκτυλα.
Εζησαν πραγματικά με ελευθερία,
γιατί έζησαν με επίγνωση.

Αυτή πρέπει να είναι η δουλειά κάθε πνευματικού αναζητητή:
να δημιουργήσει όλο και περισσότερη επίγνωση.
Τότε έρχεται από μόνη της η ελευθερία.
Η ελευθερία είναι το άρωμα τού άνθους τής επίγνωσης.

Osho, Eighty four thousand poems, Κεφάλαιο 5


πηγή
http://www.osho.com/Main.cfm?Area=Meditation&Language=Greek

----

«Ο διαλογισμός είναι η αναζήτηση της σιωπής μέσα στην ανθρώπινη καθημερινότητα. Oδιαλογισμός συμβαίνει, βρίσκεσαι σε διαλογισμό, είσαι σε διαλογισμό, δεν κάνεις διαλογισμό. Ο νους του ανθρώπου βρίσκεται σε συνεχή κίνηση, κινούνται σκέψεις, κινούνται επιθυμίες, κινούνται αναμνήσεις, φιλοδοξίες, ακόμα και όταν κοιμόμαστε ο νους δουλεύει, ονειρεύεται. 

»Ο διαλογισμός συμβαίνει όταν δεν υπάρχει κυκλοφορία και η σκέψη έχει σταματήσει και εσύ είσαι εντελώς σιωπηλός. Η σιωπή αυτή είναι διαλογισμός. Μέσα σ’ αυτή τη σιωπή γίνεται γνωστή η αλήθεια. Διαλογισμός είναι η επίγνωση ότι δεν είμαι ο νους. Όταν αυτή η επίγνωση προχωρά σιγά-σιγά, ολοένα και βαθύτερα μέσα σου, έρχονται κάποιες στιγμές..., στιγμές σιωπής, στιγμές χώρου καθαρού, στιγμές διαφάνειας, στιγμές που μέσα σου δεν κινείται τίποτα κι όλα είναι ασάλευτα. 
Εκείνες τις στιγμές θα γνωρίσεις ποιος είσαι, θα γνωρίσεις το μυστήριο τούτης της ύπαρξης. 

»Κι έρχεται η μέρα, μέρα μεγάλης ευλογίας, όπου ο διαλογισμός γίνεται η φυσική σου κατάσταση. Ο νους είναι κάτι το αφύσικο. Δεν θα γίνει ποτέ η πραγματική σου φύση.Ο διαλογισμός όμως είναι κάτι εντελώς φυσικό. Κάτι που έχουμε χάσει». 
Osho

"Μας στηρίζω με όλη μου την καρδιά. Αν, όμως, με πιέσεις να διαλέξω... ανάμεσα σ' εσένα και σ' εμένα... εμένα."

‎"Ξέρουμε πού βρίσκεται κάθε πράγμα και κάθε άτομο που αγαπάμε, αλλά πολλές φορές δεν ξέρουμε πού βρισκόμαστε εμείς. Σαν να ξεχάσαμε τη θέση μας στον κόσμο. Μπορούμε πολύ γρήγορα να εντοπίσουμε τη θέση των άλλων, τη θέση που έχουν οι άλλοι στη ζωή μας, και καμιά φορά μπορούμε να προσδιορίσουμε ακόμα και τη θέση που κατέχουμε εμείς στη ζωή των άλλων. Έχουμε, όμως, ξεχάσει ποια θέση κατέχουμε εμείς στη δική μας τη ζωή."

"Ο δρόμος προς την αυτοπραγμάτωση είναι αδιάκοπος και δυσχερής"

54. Ενας μόνον στόχος

Ενας μόνον στόχος

Ο Σαράχα και η κατασκευάστρια του βέλους

Ο νους είναι τόσο πονηρός που μπορεί να κρυφτεί κάτω από τα ρούχα του αντίθετού του. Από την επίδοση στις απολαύσεις μπορεί να γίνει ασκητικός, από υλιστής μπορεί να γίνει πνευματικός, από εγκόσμιος μπορεί να γίνει του άλλου κόσμου. Πάντως ο νους είναι νους -είτε είσαι υπέρ του κόσμου είτε είσαι κατά του κόσμου, παραμένεις εγκλωβισμένος μέσα στο νου.

Το υπέρ και το κατά είναι και τα δυο μέρη τού νου. Οταν εξαφανίζεται ο νους, εξαφανίζεται μέσα στην δίχως επιλογές επίγνωση. Οταν πάψεις να επιλέγεις, όταν δεν είσαι ούτε υπέρ ούτε κατά, σημαίνει ότι σταματάς στη μέση. Μια επιλογή οδηγεί προς τα αριστερά, το ένα άκρο΄ μια άλλη επιλογή οδηγεί προς τα δεξιά, το άλλο άκρο. Αν δεν επιλέγεις, βρίσκεσαι ακριβώς στη μέση. Αυτό είναι η χαλάρωση, αυτό είναι η ανάπαυση. Γίνεσαι άνθρωπος χωρίς επιλογές, χωρίς εμμονές, και στην κατάσταση αυτή της δίχως εμμονές και επιλογές συνειδητότητας, προβάλει η ευφυΐα η οποία κειτόταν κάπου βαθιά, σε λήθαργο μέσα στην ύπαρξή σου. Γίνεσαι φως για τον εαυτό σου.

Ο Σαράχα, ο ιδρυτής της Τάντρα, ήταν γιος ενός πολύ μορφωμένου βραχμάνου που ανήκε στην αυλή του βασιλιά Μαχαπάλα. Ο βασιλιάς ήταν πρόθυμος να δώσει την κόρη του στον Σαράχα, ο Σαράχα όμως ήθελε να απαρνηθεί τα πάντα -ήθελε να γίνει σαννυάσιν.

Ο βασιλιάς προσπάθησε να τον πείσει -ο Σαράχα ήταν πολύ όμορφος και ήταν πολύ ευφυής και πολύ εμφανίσιμος άντρας. Επέμενε όμως εκείνος και χρειάστηκε να του δώσει την άδεια -ο Σαράχα έγινε μαθητής του Σρι Κίρτι. Το πρώτο πράγμα που του είπε ο Σρι Κίρτι ήταν: ΄΄Ξέχασε όλες σου τις Βέδες και όλη σου τη μόρφωση και όλες αυτές τις ανοησίες.΄΄ Ηταν δύσκολο, αλλά ήταν πρόθυμος να ριψοκινδυνεύσει τα πάντα. Πέρασαν χρόνια και σιγά-σιγά διέγραψε όλα όσα είχε μάθει. Εγινε μεγάλος διαλογιστής.

Μια μέρα, ο Σαράχα έκανε διαλογισμό και είδε ξαφνικά ένα όραμα -ότι υπήρχε μια γυναίκα στη πλατεία της αγοράς η οποία επρόκειτο να γίνει ο πραγματικός του δάσκαλος. Πήγε στην αγορά. Είδε εκείνη την γυναίκα, νεαρή γυναίκα, πολύ ζωντανή, ακτινοβολώντας ζωή, που έκοβε ένα ξύλο για βέλος, κοιτώντας ούτε δεξιά ούτε αριστερά, αλλά εντελώς απορροφημένη στην κατασκευή του βέλους. Αισθάνθηκε εκείνος αμέσως κάτι το εξαιρετικό από την παρουσία της, κάτι που δεν το είχε συναντήσει ποτέ. Κάτι τόσο δροσερό και κάτι προερχόμενο από την ίδια την πηγή. Μόλις ετοίμασε το βέλος η γυναίκα, κλείνοντας το ένα μάτι και ανοίγοντας το άλλο, πήρε τη στάση της σκόπευσης κάποιου αόρατου στόχου... Και κάτι συνέβη, κάτι σαν ένα είδος βαθιάς επικοινωνίας.

Ο Σαράχα δεν είχε αισθανθεί ποτέ προηγουμένως έτσι. Εκείνη τη στιγμή, κατάλαβε την πνευματική σημασία αυτού που έκανε εκείνη. Χωρίς να κοιτάει αριστερά, χωρίς να κοιτάει δεξιά -κοιτώντας ακριβώς στη μέση. Για πρώτη φορά κατάλαβε τι εννοεί ο Βούδας λέγοντας να είναι κανείς στη μέση: να αποφεύγει τον άξονα. Μπορείς να πας από τα αριστερά προς τα δεξιά, από τα δεξιά προς τα αριστερά θα είσαι όμως σαν το εκκρεμές που κινείται. Να είσαι στη μέση σημαίνει ότι το εκκρεμές κρέμεται απλώς εκεί, ούτε προς τα δεξιά ούτε προς τα αριστερά. Τότε σταματά το ρολόι, τότε σταματά ο κόσμος. Τότε δεν υπάρχει πια ο χρόνος... υπάρχει η κατάσταση του μη-χρόνου. Το είχε ακούσει πολλές φορές να το λέει ο Σρι Κίρτι΄ το είχε διαβάσει, το είχε σκεφτεί, συλλογιστεί΄ είχε επιχειρηματολογήσει προς άλλους σχετικά με τούτο, ότι το σωστό πράγμα είναι να βρίσκεσαι στη μέση. Για πρώτη φορά το είχε δει σε κάποια πράξη: η γυναίκα δεν κοιτούσε δεξιά και δεν κοιτούσε αριστερά... κοιτούσε ακριβώς στη μέση, ήταν εστιασμένη στη μέση.

Η μέση είναι το σημείο από όπου συμβαίνει η υπέρβαση. Σκέψου το αυτό, συλλογίσου το, παρατήρησέ το στη ζωή.